انجمن شعر و داستان رودسر

به نام او

در این پست پا به دنیا ی واژه های آقای محسن راد می گذاریم .

ایشون به گفته خودشون:

متولد مرداد یکی از همون سالها!
فوق دیپلم معماری
فیلمنامه نویس و فیلمساز سینمای جو ان

هستند.

واکنون شعر:

قاشق که بیشتر بچرخد

فال،که شکل دهان تو مشوش شود

فالگیر،که لهجه اش من باشم

قهوه چیز خوبی است!

روی میز برعکس

یا در عکس روی دیوار که تو نیستی!

اگر پیرهنت را مزرعه فرض کنیم

شاید داس های بیشتری پیدا کنم

و نسیم باید

با اجازه روی مخملین چشمت،زمزمه شود.

قشنگ من!

در حریم کدام کاکلی بیدار می شوی

که آفتاب،همیشه بهانه تو را مرور می کند:

بهانه های قهوه ای....مثل چشم من

یا قهوه ای که هیچ وقت سرد نمی شود!

******************

هوم م م م

چه هوایی بانو!

قبل از این که بخوابی

قبل از این که چکه کنی!

پنجره ام شیب پیدا کرده سمت تو

که سیب بچیند
***************

باز هم تونل

تو سرت را از پنجره بیرون کردی

و روسری ات را باد برد

تا گفتگویش با چمن

قشنگ تر باشد

آغشته به زلفهای گندمین.

تونل تمام شد

وتوخودت را کنار آینه خوشبخت فهمیدی

آغشته به بوی نارس سیگار .

ماشین کنار جاده ترمز کرد و من از خواب پریدم.

برای تونل آخر

بگذار من راوی باشم

همه ی پاسبانها که شاعر نیستند!

********************************

گلابستان منظر نظرات شماست.

+ نوشته شده در چهارشنبه 1387/03/22 12 توسط انجمن ادبی رودسر |

سلام

نوروزتان پیروز

امیدورارم سال خوبی داشته باشید

در اولین پست سال 87 چهار پاره ای از آقای ارش نعمتی تقدیم حضور شما دوستان عزیز می کنم .

گلابستان پذیرای نقد و نظرات ارزشمند شما دوستان عزیز است.

**********

صبح تلخ پنج اسفند

گوشه ی خیس خیابون.

اولین دفعه ی بودش

که شدم عاشق بارون.

* * *

بین ما دو تا ,فقط چتر

تو چشامون پر غم بود

توی این خیابون خیس .

دستامون تو دست هم بود.

* * *

بعدشم هزارتا بوق و

چراغای جورو واجور

فکر کنم از این به بعد

حادثه شما بشین کور.

* * *

فکریم تو اولین روز

قاتل راننده ها شم

قاتل فرشته ها و

بعدشم خود خدا شم.

* * *

فکریم تو اولین روز

حکم اعدامو بگیرم .

توی صفحه ی حوادث

جای بابامو بگیرم

* * *

بعدشم رو تن دیوار

بکنم پروانه ها رو

فکریم ایندفعه دیگه

من بغل کنم شمارو .

* * *

بوق ممتد ...آردی سبز

ساعت دوازده و نیم

بوی تند الکل و دود

با پلاک اصفهان – میم

* * *

یعنی اینکه سه تا نقطه

وسط این دو تا پاره

چشاتو ببند عزیزم.

دیدنش فایده نداره.

* * *

صبح سرد شش اسفند

تو نوانخانه ی تهران

من و یک پرده که پشتش

پنجره هست و زمستان

* * *

تو توی چادر مشکی

خالی از سرمه و ماتیک

خالی از میدون و ماشین

خالی از عشق رمانتیک .

* * *

یه دونه چتر خیالی

وسط بارونی که نیست.

حکم حبس ابد من .

روی تخت پانصد و بیست

هومن خسروی

قصد بنده توهین به درک و معرفت شعری آقا آرش نیست اما لازم دیدم چند نکته رو متذکر بشم.
این چهار پاره از جایی شروع شده که سمت و سوی فکری مخاطب رو به طرف یک ماجرای عشقی میبره...ماجرایی که خیلی تاریک و گنگ بیان شده مثلا اون تلخی در مقابل و ضد دست تو دست هم بودن که یه حس خوشایندی رو توی عشق داره و اینجا اصلا مشخص نیست و گنگ به موضوع پرداخته شده. در خانه سوم مصرع سوم به کلی وزن فراموش شده و مصرع چهارم کاملا بیانی نا مفهوم و بی معنی رو جلوه میده...و مهمتر از همه چیز من توی استان فارس زندگی میکنم اما متوجه نشدم منظور از واژه "فکریم" چی بوده...فکر میکنم یک واژه محلی یا اینجور چیزی هست که البته به کرات هم استفاده شده و من رو گیج کرد همچنین کشتن راننده ها و بعد در کنار اون خدا و فرشته ها تعبیر جالبی نیست و از این قسمت هست که مسیر کلی شعر به شکل محسوسی عوض میشه و جریان میفته توی یک خط دیگه...توازن بین گفته های سیاه شما از جمله حکم اعدام گرفتن یا پروانه ها رو از دیوار کندن( که باز هم تعبیر جالبی نیست) با در آغوش گرفتن !!!؟ اصلا به هم نمیخورن و تعجب میکنم چرا خودتون متوجه نشدید...و مسائلی دیگر که مجال نیست اما بیان شما خیلی متزلزل و دور از یک بیان یکردیف و یکسو هست...خلاقیت شاید اولین جنبه شعر معاصر باشه و اینکه اگر میخواید چهارپاره /غزل/ مثنوی یا به هر قالب کلاسیک شعر بگید ملزم به درست استفاده کردن و فراگرفتن وزن و عروض و قافیه هستید و این یک اجبار هست که باید رعایت کنید در کل باز هم امیدوارم سلیقه ای عمل نکرده باشم و توهینی به شعور شعری شما مرتکب نشده باشم...به امید چار پاره های زیباتر شما

باران سپید:

اگرچه با یک منظومه ژورنالیستی و خبری رو به رو هستیم که بیشتر به حوادث مکتوب و روز آمد می پردازد و این در جای خود قابل توجه است اما به همان اندازه از سنت های بومی و محلی فاصله دارد . صرف نظر از رعایت صنایع شعری که من قصد پرداختن آن را ندارم نمی توانم این کار را در حد شعرهای دیگری که از آقای نعمتی شنیده ام بدانم در واقع انتظار بیشتری از وی دارم.

گمان می برم که پیشینه تاریخی گیلان به اندازه ای پر بار باشد که بتوان از رویدادهای فراموش شده آن در کنار وقایع ژورنالیستی به یک همنشینی تازه ای رسید که به همان اندازه بتواند آنچه را که فراموش کرده ایم یکبار دیگر در مقابل چشم های مخاطبین قرار دهیم. در واقع این آمیختگی به احیای بسیاری از وقایع از یاد رفته تاریخ کهن گیلان کمک شایان توجه ای می کند.

در هر صورت در توانائی های آقای نعمتی شکی نیست .
برایش موفقیت بیشتری آرزو دارم.
مهدی موسوی:

فقط مطمئنا چون زبان کار محاوره ای بود
باید باشد:
«پونصد و بیست»
یک ایراد تایپی هم آن اوایل داشت:
«اولین دفعه ای بودش»

+ نوشته شده در چهارشنبه 1387/01/07 10 توسط انجمن ادبی رودسر |

درود بر تمامی دوستان عزیز

امیدوارم تا حالا از همراهی با گلابستان راضی بوده باشید

قبل از هر چیز از دوستانی که در امر اطلاع رسانی به من کمک کردند تشکر می کنم و براشون ارزوی روزهایی پر از شاعرانگی تا همیشه می کنم(همچنین برای شما دوست عزیز و خودم!)

این بار بر طبق همون قرار قبلی شما دوستان رو با یکی از شاعران جوان انجمن ادبی شهرستان رودسر اشنا می کنم

خانم الهه پروین

بیوگرافی ایشون رو از زبان خودشون بشنوید:(((من متولد 1360در استان بوشهر " در دو آب و خاک ریشه دارم"

ساکن رودسر

فارغ التحصیل در رشته ی ریاضی محض

و عاشق فلسفه

از سال 1379 به صورت جدی وارد عرصه ی ادبیات شدم

معمولا غزل کار می کنم و در قالب های چار پاره و دوبیتی - رباعی

سپید وهمچین غزل-مثنوی هم تجربه کسب کردم ))

و اکنون شعر:

یک میز وصندلی ویک فنجان و فال بد

یک بغض کهنه از شب باقی درس حد

شاید نمی شود که به پایان نمی رسد

در امتداد قصه اش مردی که می دود

یک دخترک پریده رنگ از ترس صانحه

یک آینه تمسخر و تصویر یک جسد

سر ریز می شود ازاو افکار توبه تو

یک ذهن خالی از رقم در جستجوی رد

با ذهن خالی از رقم انگار می کشد

یک آینه شکسته از سیب ودو تا سبد

جریان فرد و صحبت جا پای نقطه چین

یک میز و صندلی ویک فنجان و فال بد

***************************************************

آن عشق واین بهانه و...حالا توهی بخند

ترکید بغض خانه و... حالا تو هی بخند

:" باور نکن که عشق ب بر باد رفته زن"

این ماندولرز چانه و... حالا تو هی بخند

هی چرخ می خورد سر من دور ماجرا

در خلوت شبانه و ....حالا تو هی بخند

اینجا غزل به سوگ دل ما نشسته و..

آنجا توبا سمانه و...حالا تو هی بخند

سر می رود تمام غزلها که داغ شد

در وزن ناشیانه و...حالا تو هی بخند

دست خدا برای همیشه به دست تو

تا باقی ترانه و...حالا تو هی بخند

فعلن" دو" تا "یکی" برو از نردبان عشق

این خط و این نشانه و...حالا تو هی بخند

گلابستان منتظر نظرات شماست

باران سپید:

الهه همین که شاعر است برای شناختنش کافی ست بقیه ها قراردادهای زندگی مدرن است که به یقه ی ما چسبانده اند.

برایش شعر و شعر و شعر آرزو می کنم.

سیامک:

کارهای دوست عزیز سرکار خانوم پروین همواره قابل تامل و تفکره .استفاده از وزنها با توجه به محتوای شعرشون همچنین.براشون آرزوی موفقیت و پیروزی در همه زندگیشون میکنم

شاید نمی شود که به پایان نمی رسد

در امتداد قصه اش مردی که می دود

مرتضی پارسا:

متأسفانه هر دوكار خانم پروين خيلي ضعيف بودن. اولي كه علاوه بر ضعف تاليف دچار سكته هاي متعدد هم بود .ودومي بار يك رديفو حمل مي كرد بدون ايجاد كنشي .
خيلي بايد بهتر مي بودن.
من از صراحت لهجه عذر مي خوام ... ولي خوبي كارشون فقط در زبان ِ به روز وغير قديمي ايشون بود. بفرماييد كه اگر شبيه هيچ كسي نسرايند ... آنوقت شاعر هستند.

نقیبه:

سر می رود تمام غزلها که داغ شد

در وزن ناشیانه و...حالا تو هی بخند

...........
فعلا باید نردبان عشق را دو تا یکی برویم تا ..............
.....
اوج غزل پاپان زیبای آن است

الهه پروین:

سلام

از همه ی دوستانی که لطف کردن و منو لایق دونستن و نظراتشونو اعلام کردن ممنونم

مخصوصا از غزلک عزیز که بار سنگین آپ کردنو به عهده گرفتن

من خودم بهتر از هر کسی می دونم که هنوز به جایگاهی که باید می رسیدم

نرسیدم. تمام تلاشم بر ای رسیدن به اوج همچنان ادامه خواهد داشت و این دو غزل

به این دلیل انتخاب شدن که تا به حال نقد نشده بودن

ولی متاسفانه هدفم برآورده نشد

امیدوارم در پست های بعدی شاهد نقدهای واقعا" نقد باشیم البته قصد جسارت به

کسی رو ندارم

با آرزوی شاعرانگی برای همه ی دوستان شاعرم

علی شفیعی : سلام
سالتان همیشه تازه !
انگار هنوز همین دیروز است که خانم پروین آمده بود و با حجبی منحصر به فرد داشت گوش می کرد و می خواند و بعدتر هم از خودش خواند و کارهای خودش را گذاشت جلوی گوش های فراوان تا درباره ی آثارش بگویند و او باز هم رندانه و زیرکانه از تمام آن چه که می شنید تنها آن هایی را که باید ، می نوشت . یقین دارم هنوز که تا فردا فاصله ی زیادی باقی ست ، آن چه را که باید ، می شنود و مینویسد .

راستی لابد از بی سوادی نگارنده بود که هر چه خواندم سکته ای نشنیدم از غزل اول ، اگر نه بعید است که همین طوری کسی نوشته باشد :
" دچار سكته هاي متعدد " .
و البته احتمالا منظور از ضعف تالیف هم ... بگذریم .
منتظر می مانم تا توفانی بگیرد .
باقی بقایتان

+ نوشته شده در شنبه 1386/12/18 9 توسط انجمن ادبی رودسر |

اين وبلاگ مجموعه اي از دلواپسي هاي شاعران و نويسندگان انجمن شعرو داستان شهرستان رودسر مي باشد .
پنجره اي به آن سوي هر چه دوستش مي داريم .

Home
Email
Night Skin

Design by : Night Skin

Home
Email
Night Skin

Archives

Links

Home Email Night Skin

Archives

Links

Home
Email
Night Skin